Menü
Rehabilitasyon hizmetlerinde dönüşüm ve teknolojik çözümler kapak

Rehabilitasyon Hizmetlerinde Dönüşüm İhtiyacı: Artan Talep ve Teknolojik Çözümler

14.12.2025

Rehabilitasyon, fizyolojik veya anatomik bozuklukların ve çevresel kısıtlamaların izin verdiği ölçüde, bireye tam bir fiziksel, psikolojik, sosyal, mesleki, meslek dışı ve eğitimsel potansiyel kazandırmaktır. Bir başka ifadeyle, kişinin var olan hastalığı veya bozukluğuna bağlı olarak, günlük yaşam aktivitelerindeki kısıtlılıklarının, çeşitli tedavi uygulamaları ile bütüncül bir yaklaşım içerisinde, mümkün olan en üst fonksiyonel seviyeye ulaştırılması işlemine denir.

Dünya nüfusunun artmasına paralel olarak ortalama yaşam süresinin de artması, yaşlı nüfusu beraberinde artırmıştır. İnsanların uzun yaşaması arzu edilen bir durumdur; ancak yaş ilerledikçe, özellikle hareket, denge ve koordinasyon ile ilgili sorunlara ek olarak, birden fazla kronik sağlık sorunu (inme, artrit vb.) bir arada bulunur. Bu durum, karmaşık fonksiyonel sınırlamalara yol açarak yoğun ve bütünleşik rehabilitasyon gereksinimini artırır.

Ayrıca gelişmiş ülkelerde neonatal bakımdaki ilerlemeler son yıllarda neonatal mortaliteyi azaltmış olsa da, bu durum prematür ve düşük doğum ağırlıklı bebeklerin hayatta kalmasını sağlayarak, dolaylı olarak Serebral Palsi gibi nörolojik/nöromüsküler özürlülüğü olan çocuk sayısında artışa yol açmıştır.

Artan Talep ve Kapasite Açığı

Mevcut durumda, rehabilitasyon hizmetlerine olan talep, yetkin profesyonel kadronun ve donanımlı merkezlerin kapasitesinden çok daha hızlı bir ivmeyle artmaktadır. Geleneksel yaklaşımlar, uzun süreli, birebir ve yüksek yoğunluklu seanslar nedeniyle sağlık sistemleri üzerinde ciddi mali yükler oluşturmakta ve bu durum hizmetlerin erişimini kısıtlamaktadır.

Kanıta Dayalı Teknolojik Çözümler: Robotik Rehabilitasyon

Konvansiyonel tedavi metotları, hastaların ihtiyaç duyduğu yüksek yoğunluklu tekrarlı egzersizi sağlamada kritik rol oynayan robotik rehabilitasyon sistemleri gibi yeni, kanıta dayalı teknolojik çözümleri yeterince entegre edememektedir; oysa bu yenilikçi yaklaşımlar, özellikle inme ve Serebral Palsi gibi durumlarda daha etkili fonksiyonel iyileşme sonuçları vaat etmektedir.

Bu bağlamda, robotik rehabilitasyon; konvansiyonel rehabilitasyonun yerini almak yerine, onun etkinliğini ve yoğunluğunu artırmak için kullanılan güçlü bir araç olarak öne çıkmaktadır. Standart uygulama kalitesi, yüksek tekrar potansiyeli ve objektif veri takibi; klinik karar vermeyi ve tedavinin kişiselleştirilmesini destekleyen önemli avantajlar sunar.

Sonuç

Sonuç olarak, rehabilitasyon hizmetlerinin odağı, yalnızca akut hastalık sonrası iyileşme hedefini aşarak, bireylerin sürekli fonksiyonel bağımsızlığını ve yaşam kalitesini sürdürmeyi amaçlamalıdır. Bu amaca ulaşmak için hizmetlerin, robotik sistemler gibi yeni teknolojilerle desteklenmiş ve multidisipliner yürütülen yaklaşımlarla ölçeklendirilmesi ve dönüştürülmesi gerekmektedir.


Kaynakça
  • DeLisa JA, Martin GM, Currie DM. Rehabilitation Medicine: Past, Present and Future. In: DeLisa JA, Gans BM. Rehabilitation Medicine Principles and Practice. Philadelphia: Lippincott Company, 1993: 3-27.
  • Yavuzer, G. (2006). What Does Rehabilitation Mean?. FTR Bil Der J PMR Sci, 9(3): 95-97.
  • World Health Organization (WHO). The need to scale up rehabilitation (Erişim tarihi: 25 Kasım 2025).
  • World Health Organization (WHO). Rehabilitation (Erişim tarihi: 25 Kasım 2025).
  • National Institutes of Health (NIH). Global estimates of the need for rehabilitation based on the Global Burden of Disease study 2019 (Erişim tarihi: 25 Kasım 2025).
  • Díaz, I., Gil, J. J., & Sánchez, E. “Lower-limb robotic rehabilitation: Literature review and challenges.” Journal of Robotics, 2011.
  • Kwakkel, G., et al. “Intensity of practice after stroke: Implications for rehabilitation.” Lancet Neurology, 2015.
  • Sucuoğlu, H. (2018). Robotik Rehabilitasyon. Güneş Tıp Kitabevleri.
  • Bilir N, Erbaydar NP. Yaşlılık Sorunları ve Bulaşıcı Olmayan Hastalıkların Kontrolü. Halk Sağlığı Temel Bilgiler içinde. Ankara, 2012.